Niğde’de yaşayan yazar Özgen Başlamişli, yazarlık serüvenini, Vitrindeki Bakışlar kitabının ortaya çıkış hikâyesini ve eserle vermek istediği toplumsal mesajı anlattı. Kitabın temelinde yıllar boyunca yaptığı gözlemlerin ve özellikle kızından aldığı ilhamın bulunduğunu belirten Başlamişli, eserinin toplumda farkındalık oluşturmasını hedeflediğini söyledi.
Başlamişli, “Yazarlık yolculuğum, aslında hayatta hep yaşarken gözlemleyen bir insandım. Gözlemlerimi de sürekli not eden biriydim. Sonrasında kızımdan ilham alarak Vitrindeki Bakışlar’ı çıkarma gereği duydum ve bunu kitaplaştırdım. Vitrindeki Bakışlar' da yine gözlemlerime dayanarak yıllarca aldığım küçük notlarımı kitaplaştırma kararı aldım. Ama asıl çıkış noktası kızım. Kızımdan esinlenerek yazdım. Güzel bir kitap olduğunu düşünüyorum. Çünkü sosyal bilinçlenme adına, toplumumuzun bilinçlenmesi adına çok etkili olacağını düşünüyorum. Yazdığım bu kitap kiminin sesi, kimininse yeni bakış açısı olacak güçlü bir kitap. Kitabın adı da sokaktaki yersiz ve dikkatli bakışları temsil ediyor. Bir vitrine bakma edasıyla farklı gördüğümüz bireylere uzun uzun, dikkatlice, keskin keskin bakılan anları ifade ediyor. Kitabımın tamamı zaten gözlemlerime dayalı. Bunun yanı sıra kendi hayatımızda yaşadığımız bazı örneklere veya dinlediğim hayatların örneklerine de daha iyi anlaşılması adına bolca yer verdim. Vitrindeki Bakışlar, gözlemlerim ve deneyimlerimizden oluşan, benim ve dinlediğim insanların deneyimlerinden oluşan deneme türünde bir kitap.” ifadelerini kullandı.
Kitabın okurlarda nasıl bir etki bırakmasını istediğini de anlatan Başlamişli, eserin yalnızca okunup geçilen bir kitap olmasını istemediğini, insanların kendi davranışlarını ve topluma karşı bakışlarını sorgulamasını amaçladığını ifade etti.
Başlamişli, “Vitrindeki Bakışlar'ı okuduktan sonra insanlar kesin olarak söylemeliyim ki önce bir sarsılacaklar ve kendilerini sorgulayacaklar. Buna eminim. Bu kitap kiminin sesi olacak, kimininse yeni bakış açısı olacak. İnşallah güzel bir noktaya da ulaşacağına inanıyorum. Sokakta gördüğümüz fiziksel ya da zihinsel olarak farklı gördüğümüz bireyleri, durup dururken tanısak ya da tanımasak da ‘Geçmiş olsun’, ‘Allah yardımcınız olsun’, ‘Bu da sizin imtihanınızmış’ gibi sözler söylemeyelim. Bir gözlük doğallığında gördüğümüz bütün farklılığı gözlük doğallığında görelim ve dönüp keskin keskin vitrindeki bakışları atmayalım.” dedi.
